Fontanna Potop istniała w Bydgoszczy w latach 1904-1943. Była wówczas bardzo rozpoznawalną atrakcją miasta. Powstała w wyniku konkursu ogłoszonego przez Krajową Komisję Sztuki Królestwa Prus w 1897 roku. Zwycięzcą został jej autor, berliński rzeźbiarz, Ferdinand Lepcke. Pracował nad nią blisko 6 lat. Dziś Społeczny Komitet Odbudowy Bydgoskiej Fontanny Potop pragnie odrestaurować ten zabytek, który ukazywał kulminacyjny moment znanego z Biblii potopu.

Rzeźby przedstawiały pragnącą uratować się przed ogromną wodą garstkę ludzi i zwierząt. W misie fontanny znajdowały się trzy niezależne posągi. Główna figura pośrodku fontanny ukazywała stojącego na wzgórzu mężczyznę, podtrzymującego omdlałą kobietę i wciągającego na skałę starca. U jego stóp leżała wycieńczona, prawdopodobnie martwa kobieta, która oddała życie, by uratować swe bezradnie rozglądające się wokół dziecko. Obok nich na suche kamienie wspinał się lew. Drugą z rzeźb była niedźwiedzica trzymająca małego niedźwiadka w paszczy ponad wzbierającą wodą. Trzecia natomiast przedstawiała scenę walki człowieka z wężem morskim, pochodzącą z mitologii greckiej.
Figury miały 6 metrów wysokości i wykonane były z brązu. Zastąpiono je czterema zamiennymi rybami, których autorem był Józef Makowski.

Bydgoska fontanna „Potop” doczekała się dwu kopii. Jedna z nich, pozbawiona bocznych figur stanęła w rodzinnym mieście autora oryginału, Coburgu, druga natomiast w Eisleben. Bydgoska rzeźba i ta z Eisleben zostały na przełomie lat 1942-43 przetopione i wykorzystane do celów wojennych. Dlatego też Stowarzyszenie Odbudowy Bydgoskiej Fontanny "Potop" może wzorować się jedynie na tej która pozostała nietknięta w Coburgu.

Zrekonstruowano już posągi przedstawiające niedźwiedzicę z niedźwiadkiem i mężczyznę walczącego z wężem. Obie rzeźby stoją na „swoich” miejscach w misie fontanny w parku im. Kazimierza Wielkiego.
 
Fotografie fontanny znajdują się w dziale Galeria - Fontanna Potop