U schyłku XIX wieku rozpoczęto w Bydgoszczy budowę sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. Aby możliwe było utrzymanie odpowiedniego ciśnienia wody, potrzebna była wieża ciśnień. We wnętrzu tej budowli, wzniesionej na planie koła, znajdował się zbiornik wodny o pojemności 1260m3. Bydgoską wieżę ciśnień wzniesiono w parku Henryka Dąbrowskiego, na skraju zbocza, ponad Starym Miastem, według projektu Franza Marschalla. Oprócz funkcji regulowania ciśnienia wody, wieża była również punktem widokowym. Po wojnie wybudowano obok niej przepompownię, dzięki której możliwe było doprowadzenie wody do wyżej położonych osiedli. W związku z tym zamknięto obiekt dla osób chcących obejrzeć rozciągający się z niego widok.

Na początku XX wieku budynek został przekształcony na galerię sztuki, odbywało się w nim wiele spotkań kulturalnych. Obecnie bydgoska wieża ciśnień na Szwederowie należy do spółki „Miejskie Wodociągi i Kanalizacja”. W najbliższej przyszłości ma tam powstać muzeum historii bydgoskich wodociągów, a także kawiarnia i ponownie miejski punkt widokowy usytuowany blisko 60 metrów wyżej niż Stare Miasto. Wieża ciśnień trafi również na listę punktów nowej ścieżki edukacyjnej, prowadzącej od stacji pomp w Lesie Gdańskim.